Mastcontrole, windset, windgenerator en zonnepaneel voor de buiskap.

De mast van Willemijn werd op 7 april door de werf verwijderd en de boot ging op de wal. Dat betekende dat ik de mast, verstaging en rolfokinstallatie eindelijk eens goed kon inspecteren. De verstaging ziet er gelukkig nog goed uit. Compacted strand / Dyform is duidelijk beter dan normale 1*19. Ik kan het iedereen aanraden. Zeker voor de hoofdstagen.

Het deklicht bleek defect te zijn en werd door een LEDlanp vervangen. Stoom- en toplicht werden preventief vervangen. En het vaantje in de top van de mast bleek gecorrodeerd en werd dus ook vervangen. De masttop unit voor de Nasa Clipper windset werd geïnstalleerd.

En wat ik ook eindelijk kon installeren was de Rutland 913 windgenerator die al die tijd mijn woonkamer had versierd. Andere klussen waren het onvermijdelijke schilderen en het demonteren en inspecteren van de Aries windvaanstuurinrichting. Tenslotte werd ook het 60Wp zonnepaneel op het frame boven de buiskap gemonteerd.

.

.

Raske & van der Meyde Marine Toilet

Hoppa! Ik liet een bahco in de porseleinen toiletpot vallen. En daar bleek de pot niet tegen te kunnen. Gelukkig kosten die toiletten niet veel. En scherven brengen geluk zeggen ze.

Buiskapzonnepaneel.

Ik ben vorige week begonnen met het werk aan het frame voor het zonnepaneel op de buiskap. Onderdelen gezaagd en geboord bij de Philips Hobbyclub. Dit paneel blijft 's winters verbonden met de accu's om ze op peil te houden. Het frame is ook handig als montageplaats voor een noodantenne en een GoPro camera.

Bukh DV36ME & motorinstrumenten.

Toen  ik Willemijn kocht merkte ik dat de waarschuwingsbuzzer niet afging toen de motor werd gestart. De motor zelf draaide echter prima en dat was goed genoeg voor me. Toen ik de motor deze week startte merkte ik echter dat er een lek in het uitlaatspruitstuk zat. Een van de vriesdoppen (een foute benaming overigens) bleek gecorrodeerd te zijn. Tijd voor een volledig motorinspectie.

Update 21 juli 2014

Vriesdoppen bleken nogal duur te zijn bij de Bukh dealer. Een website voor Triumph oldtimers bood uitkomst. Deze blijken nog beter te passen ook. De dop werd vervangen en het schoongemaakte en opnieuw geschilder spruitstuk werd opnieuw geïnstalleerd. E.e.a. gaf me ook de gelegenheid om een goede blik te werpen op de uitlaatbocht. Dat is een onderdeel dat graag corrodeert.

De vriesdop bleek niet het enige defecte onderdeel te zijn. Op de thermostaat bleek een koraalrif te groeien, de digitale uitgangen van de oliedrukgever en temperatuurgever bleken niet meer te werken en de lampjes in het instrumentenpaneel waren kapot.


Opnieuw bleek de dealer duur te zijn. En ook de verkeerde temperatuursensor te hebben opgestuurd. En niet te begrijpen waarom het de verkeerde was. Ik moest hen met datasheets uitleggen dat 103C op de sensor betekent dat die pas schakelt bij 103 graden Celsius. En da's knap verkeerd voor een motor met directe koeling waar dit al bij 80 graden dient te gebeuren. Een verkoper op Ebay in Litouwen leverde de goede. En voor de helft van de prijs.

Het instrumentenpaneel werd verwijderd en gereinigd, bepaalde draden werden verlengd en nieuwe lampen werden geplaatst. Tevens werd een buzzer geïnstalleerd die ik bij Conrad voor 5 euro (de buzzer van de dealer kostte 80 euro) had gekocht.

Tenslotte werd de olie in de motor en keerkoppeling vernieuwd en werden de brandstof- en oliefilters, de impeller en de anode vervangen.

Oh, en de klepspeling werd gesteld.

Whitlock stuurstand, Teleflex Morse MV-2 gashendel & Sestrel Major kompas.

Zoals ik al vermoedde hadden de tandwielen en de lagers in de stuurstand een flinke smeerbeurt nodig. De lagers bleken gelukkig nog in orde. Blijkbaar wist de vorige eigenaar niet dat de onderzijde  van de stuurstand ook een vetnippel heeft. De schroefgaten van de topplaat bleken zo vol uitgeharde kit te zitten, dat bepaalde schroeven die erin zaten een maat kleiner bleken te zijn.

De gashendel nam meer tijd in beslag. Zowel de blokkeerkraag als de knop voor de vrijstand bleken vast te zitten. Corrosie natuurlijk. Een halve spuitbus WD40, 3 uur kracht zetten en een aantal blaren bleken de prijs te zijn om de boel weer in beweging te brengen. Een flinke laag vet zorgt er voorlopig voor dat de boel zal kunnen blijven bewegen.

Vervolgens was het kompas aan de beurt. De compensatiemagneten bleken hun magnetisme verloren te hebben en waren met roest bedekt en twee van de bronzen bouten die de bronzen ring van de kunststof koepel op de plaats houden bleken afgebroken te zijn. Tevens bleek de kompasverlichting nogal knullig te zijn.
De magneten werden ontroest, opnieuw geschilderd en opnieuw gemagnetiseerd door ze gedurende een half uur langs een magneet te bewegen. De kompasverlichting werd vervangen door een LED.

De ring bleek een groter probleem. Tijdens het verwijderen van de 6 resterende bouten braken er twee af. Ik besloot alle 8 gaten uit te boren en de Engelse schroefdraad te vervangen door metrische M5 draad. Dat laatste was vooral omdat het onmogelijk bleek om bronzen bouten met de oorspronkelijke schroefdraad te vinden.

Het kompas werd na montage gevuld met vloeibare paraffine, oftewel lampolie. Officieel moet er Bayol van Esso in, maar lampolie blijkt zo goed als dezelfde eigenschappen te hebben.

Het enige dat nu nog gedaan moet worden is het compenseren van het kompas.

Schakelpanelen.

Ik ben eindelijk klaar met het opnieuw aansluiten van de spaghetti die voor bedrading moet doorgaan. De van Wijk werf bouwt degelijke jachten, maar zijn elektriciens verdienen een schop onder de kont. Tevens heb ik de boel maar opnieuw bedraad. Het was onnodig dat elke lamp in de cabine zijn eigen schakelaar op het paneel had.
Tevens heb ik de defecte gloeilampjes in de schakelaars vervangen door mini LEDs.

Panther Silver Deep Cycle accu's.

 Nadat ik per ongeluk de beide lichtaccu's leeg had laten lopen, was ik gedwongen om ze te vervangen. Nu was ik toch al van plan om de accucapaciteit uit te breiden tot boven de 400 Ah, maar dit geintje maakte het een prioriteit. Ik besloot om een drietal deep cycle accu's te kopen. Ik had voor AGM of gelaccu's kunnen kiezen, maar die vereisen speciale opladers en ik hou het liever simpel. En dergelijke laders en accu's zijn niet alleen duurder, hun beschikbaarheid is beperkt tot de ontwikkelde landen. De kans om een AGM accu of een MPPT regulator in de Pacific te vinden lijkt mij zo goed als nihil. Normale accu's dus en eenvoudige PWM regulators.

Kuiptent.

Willemijn kwam met een tweetal kuiptenten. De ene is van stof en de andere van een waterdicht materiaal. De laatste bleek niet al te best te passen, dus ik heb een materiaal gekocht om zelf metalen ogen aan te brengen. Het resultaat is zeer acceptabel.

Bakboord en stuurboord zonnepanelen.

Via kleinezonnepanelen.nl kocht ik een stel Chinese 100Wp zonnepanelen met bijbehorende PWM regulators en een hoeveelheid buiskapbeslag. En via ijzershop.nl kocht ik een stel RVS buizen.

Grappig, het buiskapbeslag bleek duurder te zijn dan de rest bij elkaar.

Deze twee grote panelen zullen aan de zijkanten van de boot worden geplaatst. De ene kant zal aan de reling worden gehangen en de andere kant wordt via een inklapbaar frame op de voetrail geplaatst.

Een kleiner 60Wp paneel zal ter zijner tijd boven de buiskap worden geplaatst.

Een van de relingpanelen na montage.

Dieptemeter en AIS transponder.

Hoewel Willemijn een oude radar heeft, besloot ik met de tijd mee te gaan en een AIS transponder aan te schaffen. Het werd een True Heading Graphene+ AIS transponder die via een splitter met de bestaande antenne-installatie van de marifoon kan werken. Het voordeel van AIS is dat het veel minder energie verbruikt dan radar. De detectie van grote schepen moet nu probleemloos gaan. Bepaalde soorten kustverkeer, zoals kleine vissersbootjes, zullen een probleem blijven.

Omdat de AIS zelf geen display heeft, kocht ik een Vesper Marine Watchmate 670 AIS display die de gevonden schepen zichtbaar maakt. Om plek te maken verwijderde ik de Seafarer 700 dieptemeter van het schot voor het navigatiestation. Omdat de AIS ook een GPS heeft functioneert de oude Philips Mk9 GPS nu als een back-up.

In de kuip verwijderde ik de kapotte repeater van de Seafarer 700 en verving deze door een Nasa Clipper dieptemeter. Grote voordeel van de Clipper is dat deze compatibel is met de 150 kHz transducer van de Seafarer en diens 75 Ohm coaxkabel probleemloos verlengt kan worden.